Louis Feraud – moda i perfumy

Louis Feraud, francuski projektant i artysta, w 1955 roku założył w Paryżu swój dom haute couture, a jego pierwsza kolekcja haute couture została przedstawiona światu w 1958 roku.
Szybko zaczął ubierać elitę Paryża. Projektował kreacje Brigitte Bardot dla wielu z jej filmów, a dla Joan Collins do serialu Dynastia. Ubierał Kim Novak i Catherine Deneuve. Wielbicielką jego projektów była żona prezydenta Francji – pani Mitterand.

Mówiono, że Louis Feraud był człowiekiem, który kocha kobiety. Rzeczywiście, sam siebie określał :”Louis Feraud, który uwielbia kobiety, Louis Feraud, który podziwia kobiety.” Tworzył zarówno kolekcje pret-a-porter jak i Haute Couture.
W 1995 roku został w podzięce za zasługi dla Francji odznaczony Oficerskim Orderem Legii Honorowej.
W latach 90-tych kreator powoli zaczął przechodzić na emeryturę (przekazując większość spraw córce oraz byłej żonie), a firma po kawałku zaczęła być przejmowana przez inne marki, m.in. Secon a później Escada.

Kreator zmarł po ciężkiej chorobie w 1999 roku, ale marka na rynku dalej istnieje.
Dom Mody Feraud wszedł do świata perfum w 1965 roku z pierwszym zapachem dla kobiet – szyprowo-kwiatowym Justine.
W 1975 powstał pierwszy zapach dla mężczyzn – Corrida. Kolejnym był wprowadzony na rynek w 1982 we współpracy z marką Avon (również szyprowo-kwiatowy) Fantasque.

Marka wprowadziła od 1965 roku na rynek perfumeryjny ponad 20 kompozycji. W Polsce są bardzo mało znane, z czego dostępny bywa zazwyczaj jedynie damski Louis Feraud Louis Feraud z 2004 roku.
Marka współpracuje m.in. z takimi perfumiarzami jak Nathalie Lorson, Ilias Ermenidis and Jean-Pierre Bethouart.

Osobiście w swojej kolekcji mam tylko jeden zapach marki – Eau des Sens w wersji EDP. Czekam na dostawę drugiego zapachu – Louis Feraud z 2004 🙂

Jest to kolejna luksusowa marka fashion, która ma w swojej ofercie zapachy ( nawet sporo), a która w Polsce jest praktycznie nieznana.

Osobiście chciałabym poznać z zapachów marki – Justine (1965), Fantasque (1982), Vivage (1984) oraz Love Story (1997). Te, które powstały za życia projektanta…

Reklamy

Jean Louis Scherrer – wspaniała moda, wspaniałe zapachy…

Kolejny wpis w cyklu, w którym chciałabym się podzielić informacjami o wielkich markach, które w Polsce są zupełnie nie znane albo bardzo mało znane…Nawet trudno się dziwić, bo są to czasem marki bardzo luksusowe, na które trudno byłoby znaleźć w Polsce zbyt (przynajmniej taki, który zapewniłby Dystrybutorowi oczekiwany obrót).

Jean-Louis Scherrer

Wielka marka, wielki projektant, którego wszystkie zapachy jakie miałam okazję poznać albo uwielbiam albo szalenie lubię…

Na zdjęciu : projektant z modelką na swoim pokazie

Jean-Louis Scherrer urodził się w 1935r w Paryżu. Za młodu kształcił się na tancerza, ale uraz kręgosłupa zatrzymał rozwój jego kariery w tej branży.
W 1956 postanowił zająć się swoją drugą pasją – projektowaniem mody. Zatrudnił się w Domu Mody Dior i wspólnie z młodym Yves Saint Laurent był asystentem wielkiego kreatora. Po śmierci Diora w 1957, Yves Saint Laurent został powołany na Dyrektora Kreatywnego marki a Jean-Louis Scherrer pracował już pod jego przewodnictwem. Nie zaspokajało to jednak jego aspiracji w dziedzinie mody. Przeszedł niebawem do Domu Mody Louis Feraud, aby w roku 1962 znaleźć wsparcie znanego francuskiego milionera i przy jego pomocy otworzyć własny Dom Mody.

A branża mody zamarła z zachwytu nad talentem młodego kreatora. Jego kariera zaczęła rozwijać się błyskawicznie, a stałymi klientkami stały się szybko m.in. Jacqueline Kennedy Onassis, Sophia Loren i Raquel Welch.
Jean-Louis Scherrer miał wielki talent, a jego kreacje wywoływały prawdziwy zachwyt na pokazach Haute Couture. Nie miał jednak głowy do interesów. Wielokrotnie oszukiwany przez wspólników, dość nieporadny w świecie biznesu kreator w 1990 roku stracił swój Dom Mody, który definitywnie został zamknięty w 2008.

Jak każdy z wielkich kreatorów Jean-Louis Scherrer wprowadził również na rynek zapachy firmowane swoim nazwiskiem.

Pierwszy zapach, jaki wszedł na rynek to po prostu Jean-Louis Scherrer. Stworzona w 1979r kwiatowo-aldehydowa kompozycja jest wybitnie jedną z moich ulubionych.

Kolejnymi zapachami tego Domu Mody wyjątkowo wartymi uwagi (wg mojej subiektywnej oceny) są :

Scherrer 2 Jean-Louis Scherrer (1986)
Nuits Indiennes Jean-Louis Scherrer (1994)
Nuits de Scherrer Jean-Louis Scherrer (1994)

Ostatnim zapachem wprowadzonym na rynek – tuż przed zamknięciem Domu Mody w 2008 – był Miss Sherrer Jean-Louis Scherrer. Kwiatowo-drzewno-piżmowa kompozycja kierowana do młodych, eleganckich kobiet.

Ja zainteresowałam się marką w latach 90-tych, jak zobaczyłam reklamę jej pierwszego zapachu…Jean-Louis Scherrer Jean-Louis Scherrer.

Stałam się dość szybko jego posiadaczką, choć w tamtych latach była to nie lada sztuka.
Był wtedy dla mnie nieco zbyt poważny i zbyt surowy, ale niezaprzeczalnie piękny. 3 lata temu udało mi się kupić kolejną butelkę. Moim zdaniem nie odbiega od tak klasycznych kompozycji kwiatowo-aldehydowych jak Chanel No5 (1921), Arpege Lanvin (1927) czy Caleche Hermes (1961).

Kolejnymi, jakie weszły w moje posiadanie były : Scherrer 2Nuits Indiennes, Miss Scherrer i Immense.

Niedawno udało mi się kupić dla Męża jeden z 2 męskich zapachów wypuszczonych przez markę – S de Sherrer Homme Jean-Louis Scherrer. Zapach drzewny, piękny, bardzo zmysłowy i bardzo męski.

Mam oczy szeroko otwarte jeśli chodzi o poszukiwania zapachów marki na rynku. Kupiłabym praktycznie w ciemno każdy zapach wypuszczony pod szyldem Jean-Louis Scherrera bo jak dotąd nie było w tej marce takiego, który mi się nie podobał.

Moja kolekcja zapachów tej marki nie jest jak na razie imponująca, ale i tak się cieszę…

Jean-Louis Scherrer zmarł po ciężkiej chorobie w 2013 r. Kondolencje w mediach składali wszyscy wielcy świata mody …
Mam nadzieję, że jego starsze zapachy będzie można gdzieś jeszcze trafić, bo ostatnio ukazały się na rynku nowe…To znaczy, że ktoś ta markę dalej prowadzi…

 

Judith Leiber – niebanalna marka z ładnymi zapachami

I kolejna marka w Polsce kompletnie nie znana, a warta poznania, choćby ze względu na nietypowość tego co proponuje (niestety tylko bogatym, choć zapachy można kupić w rozsądnej cenie).

Judith Leiber

Judith urodziła się w Budapeszcie, na Węgrzech, gdzie ona i jej rodzina przetrwała II wojnę światową i Holocaust. W 1946 roku wyszła za mąż za Gersona Brooklyna Leibera, amerykańskiego żołnierza pełniącego służbę w Budapeszcie. Po ślubie wyjechali razem do Stanów Zjednoczonych. Judith Leiber przez następne szesnaście lat pracowała dla kilku firm produkujących torebki, by później razem z mężem założyć własną markę w 1963 roku. Szybko firma stała się bardzo modna wśród bogatej części społeczeństwa, a torby pani Leiber stały się na rynku poszukiwane przez coraz większą liczbę klientów.

Judith Leiber zamiłowanie do projektowania toreb przejawiała jeszcze w dzieciństwie, patrząc z zachwytem jak jej ojciec (często podróżujący po świecie) przywoził jej matce kolejne piękne torby i torebki.
Miała wysoce rozwinięte zdolności plastyczne i wyjątkową wyobraźnię.
Postawiła na torebki typowo wieczorowe o fascynujących kształtach i wzornictwie nawiązujących głównie do przyrody.
W swoich projektach korzystała z takich materiałów jak skóry (często bardzo egzotyczne), srebro i kryształy Swarovskiego.
Torebki marki dostępne są w ekskluzywnych firmowych butikach i najbardziej luksusowych domach towarowych…

 

Torebki Judith Leiber znajdują się w zbiorach : Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, Los Angeles County Museum of Art, a nawet w Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie.
Jej torebki nosiły i noszą wielkie gwiazdy ekranu, pierwsze damy ameryki i wiele sławnych osobistości z całego świata.

Torebki Judith Leiber kosztują średnio od 3 do 5 tys. USD.

W celu obniżenia ceny w ostatnich latach marka zaczęła wprowadzać na rynek więcej torebek z jedwabiu.

I tak jak to zazwyczaj bywa, są często kopiowane i podrabiane.

(Projektantka osobiście ceni sobie torebki marek Bottega Veneta i Gucci.)

Judith Leiber jest jedną z najsłynniejszych projektantek specjalizujących się w torebkach typu minaudiere – nazwa pochodzi od francuskiego słowa oznaczającego „być uroczy” .

W 1993 roku firma została sprzedana, pani Leiber pozostała Prezesem i głównym projektantem przez kilka kolejnych lat; później została już tylko konsultantem firmy. Przeszła na emeryturę w 1998 roku.

Razem z mężem otworzyli prywatne muzeum, w którym znajduje się kilkaset najbardziej znanych modeli marki.

Jak każda marka działająca na rynku mody, również Judith Leiber wypuściła własne zapachy. Szkoda, że już po odejściu projektantki z własnej marki.
Stylistyka opakowań nawiązuje do kształtu torebek produkowanych przez markę.

Zapachy są eleganckie, bardzo kobiece. Pasujące do torebek marki i jej pełnego przepychu stylu.

Niedawno dostałam jeden z jej zapachów – orientalny Judith Leiber NIGHT. Zapach słodki, zmysłowy, przeznaczony na specjalne okazje. Osobiście bardzo mi się podoba, a chciałabym jeszcze Judith Leiber TOPAZ.

Perry Ellis – czy marka warta zainteresowania ?

W perfumeriach internetowych dość często można kupić zapachy tej marki, zarówno damskie jak i męskie. Za umiarkowane pieniążki. Często można też spotkać opinie dotyczące tych zapachów, ale czy ktoś wie naprawdę co to za marka ?

perry-ellis_resize

Niezbyt przywiązywałam uwagę do jej produktów, bo mam swoje preferencje. Dla mnie liczy się nie tylko sama kompozycja, ale marka, która za nią stoi. Jest tak ogromna ilość marek wypuszczających na rynek zapachy, że marki, których filozofia, styl czy zaplecze historyczne mnie nie interesują leżą poza kręgiem moich zainteresowań…

Amerykański projektant mody urodzony w 1940 roku w rodzinie z tzw. klasy średniej. Wykształcenie jakie zdobył bynajmniej nie wiązało się ani ze światem mody ani ze światem kosmetyków (specjalizował się w administracji biznesu i handlu).
Po studiach zatrudnił się w branży modowej jako „kupiec”, a po jakimś czasie z tytułu swoich zainteresowań modą został poproszony o zaprojektowanie linii odzieży sportowej dla firmy w której pracował. Nie miał pojęcia o szkicowaniu, ale umiał przekazać w sposób wyraźny swoją wizję.

 

perry-ellis-4

 

W roku 1976 powstała jego pierwsza autorska kolekcja Portfolio.
Zaraz potem przy pomocy udziałowców założył własny Dom Mody, a w roku 1978 otworzył w Nowym Jorku swój pierwszy salon.
W latach 80-tych zaczął się szybki rozwój firmy, która w swoim asortymencie miała odzież sportową, buty, akcesoria i perfumy.
Kierował swoją marką w sposób nietypowy uważając, że moda umiera, kiedy przestaje być zabawą…
Kariera projektanta i założyciela Domu Mody nie trwała zbyt długo. Najpierw na początku lat 80-tych zmarł w wyniku zarażenia AIDS partner Perry Ellisa, a w roku 1986 również na AIDS sam projektant.

Moim prywatnym zdaniem ciężko nazywać markę Perry Ellis „Domem Mody”. Dom Mody to YSL, Chanel czy Dior. Tu mamy do czynienia z handlowcem, który założył markę specjalizującą się w szortach plażowych i wiatrówkach…Na dodatek zmarł 8 lat po otwarciu pierwszego swojego salonu.
Perry Ellis kierował swoim Domem Mody zaledwie niecałe 10 lat i jedynie tyle czasu trwał jego wkład w świat mody, choć marka istnieje nadal na rynku i jest szanowana w branży.

perry-ellis-3

Jak dla mnie historia krótka, niezbyt interesująca i nieszczególnie warta uwagi. Cóż na to poradzę ?
Dlatego też zapachy, które powstają pod szyldem marki Perry Ellis nie pociągają mnie w jakiś szczególny sposób.
Tyleż marek ma ciekawszą historię czy osiągnięcia, że koncentrowanie się na zapachach marki, której założyciel tworzył na rynku przez niecałe 10 lat po czym zmarł nie pozostawiając marki w rękach rodziny, która kultywowałaby jakąkolwiek tradycję jest dla mnie stratą czasu.
Czy marka ma ładne zapachy ? Zapewne. W produktach każdej marki, nawet z niższej półki niż Perry Ellis można znaleźć ładne zapachy.
Mój mąż ma zapach Perry Ellis 360 Black – naprawdę niezły. Ja w swojej kolekcji mam jedynie jedną miniaturę – zapach Portfolio.

 

perry-ellis-6

Pod szyldem marki wypuszczono na rynek ponad 40 kompozycji zapachowych.

Pierwszymi zapachami były Perry Ellis oraz Perry Ellis for Men wprowadzone na rynek w 1985 roku, tuż przed śmiercią projektanta.
Ostatni zapach ukazał się w 2016.
Zapachy marki należą do tzw. średnio półkowych. Dla osób , które po prostu chcą kupić niezły zapach za umiarkowane pieniądze… czemu nie. Dla gustów bardziej wyrafinowanych lub osób takich jak ja, które patrzą na zapach całościowo, poprzez pryzmat marki jaka za nim stoi – niespecjalnie.

Dla mnie liczy się cała marka – jeśli marka mnie nie pociąga, to jej zapachy również mnie nie ciągną.
A w tej marce nie intryguje mnie kompletnie nic i chociaż kupiłam jeden jej zapach dla małżonka, to więcej zakupów kompozycji Perry Ellis nie planuję na pewno…

 

perry-ellis-2