Halston – amerykańska marka warta naszej uwagi…

Kolejna marka o ciekawej historii, a w Polsce mało popularna bądź zwyczajnie niedoceniana. A przecież wpisana na stałe do historii mody i historii perfumiarstwa…

Halston

Założona w 1960 roku przez Roya Halstona Frowicka wzięła szturmem przemysł światowej (choć głównie amerykańskiej) mody. Zaczynający swoją karierę w świecie mody Halston skupił się początkowo na projektowaniu i produkcji kapeluszy, rozszerzając swoją działalność dość szybko na linie odzieżowe.
Halston był synonimem mody lat 70-tych. Prywatnie i zawodowo związany z masową pop-kulturą. Wśród jego przyjaciół i klientów były takie postacie jak Andy Warhol, Bianca Jagger, Elizabeth Taylor i Anjelica Huston. Zaś najsłynniejszą klientką chyba Jacqueline Kenedy.

Klat_Halston_p_110_111

Na zdjęciu : Projektant 

Kreatorowi udało się w 1975 r stworzyć jeden z najlepiej sprzedających się zapachów wszech czasów zamknięty w butelce na kształt łezki, wg projektu Elsy Peretti – Halston Halston. Twarzą zapachu została początkująca wówczas w świecie modelingu Cindy Crawford.

Halston zmarł w 1990 r, a firma od tej pory nie może znaleźć swojego miejsca w świecie mody zmieniając ciągle właścicieli i dyrektorów kreatywnych.
Jak większość firm z kręgu mody, również Halston ma sporo zapachów w swojej ofercie. Do tej pory pojawiło się na rynku prawie 20 (zarówno damskich jak i męskich).

Moimi ulubionymi (jak na razie) i posiadanymi w kolekcji są :

Halston Halston (1975)

Halston Catalyst (1993)

Halston Sheer (1998)

Halston Woman (2009)

Halston Amber Woman (2010)

900

Halston Halston (1975) – pierwszy zapach marki. Mam przyjemność mieć zarówno EDC jak i perfumy. Kompozycja szyprowo-kwiatowa.
Nutami głowy są mięta, melon, zielone liście, brzoskwinia i bergamotka; nutami serca są goździk (roślina), korzeń irysa, jaśmin, aksamitka, ylang-ylang, cedr i róża; nutami bazy są drzewo sandałowe, Żywica bursztynowa, paczula, piżmo, mech dębowy, wetyweria i kadzidło.
Zapach bardzo wyrazisty, mocny, z charakterem. Rzekłabym – soczysty. Ja go lubię i doceniam. Ma dużą projekcję, dobrą trwałość.

Halston Sheer (1998) – kwiatowo owocowy, bez wątpienia lżejszy niż Halston Halston, ale też z charakterkiem. Nie spodoba się amatorkom kwiatowo-owocowych kompozycji dostępnych obecnie masowo w perfumeriach.
Główne składniki kompozycji : kwiat jabłoni, drzewo sandałowe, bez, gruszka i piżmo.

Halston Catalyst (1993) – również z grupy kwiatowo-owocowej, ale zupełnie inny niż Halston Sheer. Zdecydowanie oryginalniejszy, mniej wyraźne nuty owocowe, bardziej wyraźne nuty zielone, cedr… Zapach fajny, ale dość dziwny i na pewno nie każdemu się spodoba.
Nutami głowy są gardenia, brzoskwinia, hiacynt i bergamotka; nutami serca są goździk (roślina), tuberoza, kwiat pomarańczy, narcyz, orchidea, jaśmin, konwalia, korzeń irysa i róża; nutami bazy są drzewo sandałowe, Żywica bursztynowa, piżmo, wanilia i cedr.

Chciałabym mieć jeszcze, oprócz tych trzech, które posiadam, mieć jeszcze w kolekcji Halston Couture (1988).

19770620-750-0-435

Mąż ma Catalyst for Men (1994) – jest naprawdę piękny. Tata ma Halston Z14 (1974) – woda idealna na codzienne okazje dla faceta 40+ (oraz starszego).

Zapachy marki można czasem w Polsce kupić i to w zadziwiająco niskiej cenie. Może dlatego, że Halston Fragrances jest obecnie w rękach koncernu Elizabeth Arden, a ten nie szaleje z cenami na rynku…
Marka jest warta poznania. Szczególnie dla tych, którzy swojej przygody z zapachami nie zaczynają i nie kończą na sieciówkach (mniej lub bardziej luksusowych).
Z męskich kompozycji na pewno zasługuje na uwagę Halston Z14 i Halston Catalyst for Men.  Halston Z-12 nieco mnie rozczarował – zarówno sama kompozycja jak i jej trwałością.

Halston jest przykładem marki luksusowej, która osiągnęła wyżyny w świecie mody a po śmierci założyciela (kreatora) coraz bardziej chyli się ku upadkowi, przechodząc z rąk do rąk bez wyraźnego pomysłu na odnowienie dawnej świetności. Dobrze chociaż, że zapachy marki dalej są produkowane i chyba nikt w nich zbyt mocno nie grzebał…

IMG_5018 (1)

 

Reklamy

Louis Feraud – moda i perfumy

Louis Feraud, francuski projektant i artysta, w 1955 roku założył w Paryżu swój dom haute couture, a jego pierwsza kolekcja haute couture została przedstawiona światu w 1958 roku.
Szybko zaczął ubierać elitę Paryża. Projektował kreacje Brigitte Bardot dla wielu z jej filmów, a dla Joan Collins do serialu Dynastia. Ubierał Kim Novak i Catherine Deneuve. Wielbicielką jego projektów była żona prezydenta Francji – pani Mitterand.

Mówiono, że Louis Feraud był człowiekiem, który kocha kobiety. Rzeczywiście, sam siebie określał :”Louis Feraud, który uwielbia kobiety, Louis Feraud, który podziwia kobiety.” Tworzył zarówno kolekcje pret-a-porter jak i Haute Couture.
W 1995 roku został w podzięce za zasługi dla Francji odznaczony Oficerskim Orderem Legii Honorowej.
W latach 90-tych kreator powoli zaczął przechodzić na emeryturę (przekazując większość spraw córce oraz byłej żonie), a firma po kawałku zaczęła być przejmowana przez inne marki, m.in. Secon a później Escada.

Kreator zmarł po ciężkiej chorobie w 1999 roku, ale marka na rynku dalej istnieje.
Dom Mody Feraud wszedł do świata perfum w 1965 roku z pierwszym zapachem dla kobiet – szyprowo-kwiatowym Justine.
W 1975 powstał pierwszy zapach dla mężczyzn – Corrida. Kolejnym był wprowadzony na rynek w 1982 we współpracy z marką Avon (również szyprowo-kwiatowy) Fantasque.

Marka wprowadziła od 1965 roku na rynek perfumeryjny ponad 20 kompozycji. W Polsce są bardzo mało znane, z czego dostępny bywa zazwyczaj jedynie damski Louis Feraud Louis Feraud z 2004 roku.
Marka współpracuje m.in. z takimi perfumiarzami jak Nathalie Lorson, Ilias Ermenidis and Jean-Pierre Bethouart.

Osobiście w swojej kolekcji mam tylko jeden zapach marki – Eau des Sens w wersji EDP. Czekam na dostawę drugiego zapachu – Louis Feraud z 2004 🙂

Jest to kolejna luksusowa marka fashion, która ma w swojej ofercie zapachy ( nawet sporo), a która w Polsce jest praktycznie nieznana.

Osobiście chciałabym poznać z zapachów marki – Justine (1965), Fantasque (1982), Vivage (1984) oraz Love Story (1997). Te, które powstały za życia projektanta…

Alviero Martini – akcesoria i perfumy we włoskim stylu

Alviero Martini – włoski projektant i designer ur. w 1950. Założyciel marki Alviero Martini Sp.A., a później Alviero Martini 1a Classe  specjalizującej się w akcesoriach z motywem podróżniczym. Od lat 90. pomysły projektanta zaowocowały  w wielu kategoriach produktów. Produkuje wysokiej jakości galanterię skórzaną, artykuły podróżne, obuwie, miękkie akcesoria, a także kolekcje odzieży dla mężczyzn, kobiet i dzieci. Różne kolekcje, inspirowane „podróżami miejskimi”, są ręcznie rysowane i projektowane we Włoszech, a kreatywność projektanta nie zna granic.

Marka jest charakterystyczna przez swój niepowtarzalny styl. Fragmenty map geograficznych zdobią torby, buty, zegarki czy opakowania perfum.

Na zdjęciu : Alviero Martini

Perfumy oczywiście też znajdują się w ofercie marki. Nie interesowałam się nimi, póki w szalenie atrakcyjnej cenie nie pojawiły się w jednej z bardziej znanych perfumerii internetowych.

Kupiłam, jak zwykle „w ciemno” i zachwyciłam się zapachem.

Zdecydowałam się  na kadzidlany 1a Classe Incenso from Asia. To dość prosta kompozycja, która składa się z niezbyt wielu nut : drewno, kadzidło, piżmo… Zapach jest „dymny”, intrygujący, ciekawy…

Butelka nie jest specjalnie oryginalna, ale prostota też ma swoje plusy. Zapachy marki w większości przypadków to wody kolońskie, ale mają naprawdę niezłą trwałość jak na takie stężenie. Większą, niż dużo współczesnych wód toaletowych.

Potwierdziło się moje podejście, że warto prowadzić poszukiwania na rynku perfum, bo nigdy nie wiadomo co ciekawego możemy spotkać. Często zapachy lepsze i znacznie tańsze niż to co powszechnie oferuje rynek i co zachwalają wszechobecne reklamy.

 

Jean Louis Scherrer – wspaniała moda, wspaniałe zapachy…

Kolejny wpis w cyklu, w którym chciałabym się podzielić informacjami o wielkich markach, które w Polsce są zupełnie nie znane albo bardzo mało znane…Nawet trudno się dziwić, bo są to czasem marki bardzo luksusowe, na które trudno byłoby znaleźć w Polsce zbyt (przynajmniej taki, który zapewniłby Dystrybutorowi oczekiwany obrót).

Jean-Louis Scherrer

Wielka marka, wielki projektant, którego wszystkie zapachy jakie miałam okazję poznać albo uwielbiam albo szalenie lubię…

Na zdjęciu : projektant z modelką na swoim pokazie

Jean-Louis Scherrer urodził się w 1935r w Paryżu. Za młodu kształcił się na tancerza, ale uraz kręgosłupa zatrzymał rozwój jego kariery w tej branży.
W 1956 postanowił zająć się swoją drugą pasją – projektowaniem mody. Zatrudnił się w Domu Mody Dior i wspólnie z młodym Yves Saint Laurent był asystentem wielkiego kreatora. Po śmierci Diora w 1957, Yves Saint Laurent został powołany na Dyrektora Kreatywnego marki a Jean-Louis Scherrer pracował już pod jego przewodnictwem. Nie zaspokajało to jednak jego aspiracji w dziedzinie mody. Przeszedł niebawem do Domu Mody Louis Feraud, aby w roku 1962 znaleźć wsparcie znanego francuskiego milionera i przy jego pomocy otworzyć własny Dom Mody.

A branża mody zamarła z zachwytu nad talentem młodego kreatora. Jego kariera zaczęła rozwijać się błyskawicznie, a stałymi klientkami stały się szybko m.in. Jacqueline Kennedy Onassis, Sophia Loren i Raquel Welch.
Jean-Louis Scherrer miał wielki talent, a jego kreacje wywoływały prawdziwy zachwyt na pokazach Haute Couture. Nie miał jednak głowy do interesów. Wielokrotnie oszukiwany przez wspólników, dość nieporadny w świecie biznesu kreator w 1990 roku stracił swój Dom Mody, który definitywnie został zamknięty w 2008.

Jak każdy z wielkich kreatorów Jean-Louis Scherrer wprowadził również na rynek zapachy firmowane swoim nazwiskiem.

Pierwszy zapach, jaki wszedł na rynek to po prostu Jean-Louis Scherrer. Stworzona w 1979r kwiatowo-aldehydowa kompozycja jest wybitnie jedną z moich ulubionych.

Kolejnymi zapachami tego Domu Mody wyjątkowo wartymi uwagi (wg mojej subiektywnej oceny) są :

Scherrer 2 Jean-Louis Scherrer (1986)
Nuits Indiennes Jean-Louis Scherrer (1994)
Nuits de Scherrer Jean-Louis Scherrer (1994)

Ostatnim zapachem wprowadzonym na rynek – tuż przed zamknięciem Domu Mody w 2008 – był Miss Sherrer Jean-Louis Scherrer. Kwiatowo-drzewno-piżmowa kompozycja kierowana do młodych, eleganckich kobiet.

Ja zainteresowałam się marką w latach 90-tych, jak zobaczyłam reklamę jej pierwszego zapachu…Jean-Louis Scherrer Jean-Louis Scherrer.

Stałam się dość szybko jego posiadaczką, choć w tamtych latach była to nie lada sztuka.
Był wtedy dla mnie nieco zbyt poważny i zbyt surowy, ale niezaprzeczalnie piękny. 3 lata temu udało mi się kupić kolejną butelkę. Moim zdaniem nie odbiega od tak klasycznych kompozycji kwiatowo-aldehydowych jak Chanel No5 (1921), Arpege Lanvin (1927) czy Caleche Hermes (1961).

Kolejnymi, jakie weszły w moje posiadanie były : Scherrer 2Nuits Indiennes, Miss Scherrer i Immense.

Niedawno udało mi się kupić dla Męża jeden z 2 męskich zapachów wypuszczonych przez markę – S de Sherrer Homme Jean-Louis Scherrer. Zapach drzewny, piękny, bardzo zmysłowy i bardzo męski.

Mam oczy szeroko otwarte jeśli chodzi o poszukiwania zapachów marki na rynku. Kupiłabym praktycznie w ciemno każdy zapach wypuszczony pod szyldem Jean-Louis Scherrera bo jak dotąd nie było w tej marce takiego, który mi się nie podobał.

Moja kolekcja zapachów tej marki nie jest jak na razie imponująca, ale i tak się cieszę…

Jean-Louis Scherrer zmarł po ciężkiej chorobie w 2013 r. Kondolencje w mediach składali wszyscy wielcy świata mody …
Mam nadzieję, że jego starsze zapachy będzie można gdzieś jeszcze trafić, bo ostatnio ukazały się na rynku nowe…To znaczy, że ktoś ta markę dalej prowadzi…

 

Byblos – włoska moda i perfumy…

Kolejna marka, którą lubię i miałam okazję spotkać się z nią po raz pierwszy w latach 90-tych w trakcie pobytu za granicą.
Włoska marka luksusowa, której w Polsce można czasami spotkać jakieś zapachy, a i to niewiele…Szkoda.
Mają super ciuchy tylko w cenach mocno „osłabiających”, jeśli nie trafi się na jakąś mega wyprzedaż posezonową…

byblos

Za rok powstania uważa się oficjalnie rok 1973, ale zaistniała wtedy jedynie jako niewielki oddział koncernu Genny SpA.
Jednym z pierwszych stylistów tworzących pierwsze linie marki był młody Gianni Versace.
Ok. roku 1983 byblos zaistniało już jako niezależna spółka.
Marka skupiła się na luksusowych kolekcjach pret-a-porter, kierowanych głównie do ludzi młodszych.
Założeniem marki było wprowadzanie na rynek mody wesołej, nonszalanckiej, żywiołowej z kolekcjami mocno odświeżanymi co roku.
Inspiracją dla wielu kolekcji było zafascynowanie projektantów marki egzotycznymi krainami.

Pod koniec lat 90-tych marka zaczęła mieć problemy, zmieniała dyrektorów kreatywnych, zawieszała kolejne linie. Rynek zarzucał marce brak nowych pomysłów i marazm.
Od roku 2001 sytuacja rynkowa marki ustabilizowała się, a jej kolekcje znowu zachwycają świat mody.

Marka od początku istnienia wprowadziła na rynek prawie 40 zapachów. Są bardzo różne jeśli chodzi o wartość kompozycji, ale na kilka warto zwrócić uwagę…

Pierwszym był stworzony w 1990 roku Byblos Byblos. Kwiatowo-owocowa kompozycja, która zawojowała ówczesny rynek perfumeryjny. W nietypowej, ciekawej butelce o stonowanej kolorystyce.

Pierwszym zapachem męskim był Byblos Uomo, który wszedł na rynek w 1993.

Najciekawsze zapachy marki (wg. mojej subiektywnej opinii) to:

Byblos Byblos (1990)

Byblos Uomo (1993)

Byblos Bamboo for men (2004)

Byblos Byblos Man (2006)

Byblos In Black (2011)

Byblos Fusion (2013)

Mam pierwszy zapach marki Byblos – fascynujący, intrygujący swoistą „innością”. Zdecydowanie wart poznania. Lekki, typowo letni, w bardzo fajnej butelce.

Marka nie jest dostępna w sieciowych perfumeriach , a więc chociaż to powoduje, że nie jest powszechnie znana. Nie ma też z tego powodu sztucznie windowanych cen, a więc można w Polsce niektóre zapachy marki kupić za umiarkowane pieniądze w perfumeriach internetowych (nie wszystkie, ale czasem niektóre bywają).

Jessica McClintock – zapachy godne sukien ślubnych

Jessica McClintock Inc. jest amerykańską marką specjalizującą się w modzie ślubnej i wizytowej. Zarówno dla dorosłych jak i dla dzieci. Projektantka rozpoczęła działalność w roku 1970 wchodząc na rynek przebojem z efektownymi długimi sukniami z trenem i gorsetem. Z czasem rozszerzyła działalność na akcesoria, wyposażenie domu, okulary i oczywiście perfumy.

Projektantka postawiła na styl pełen przepychu, charakterystyczny dla amerykańskiego rynku i bardzo przez amerykanów lubiany. Wyszła z założenia, że każda kobieta chce czasem poczuć się jak  „królowa” czy „królewna”…

Ten pełen przepychu styl dał się odczuć we wszystkich projektach kreatorki, stając się jej cechą charakterystyczną.

W roku 1988 weszły na rynek pierwsze perfumy marki nazwane po prostu Jessica McClintock.
Zapach kobiecy, kwiatowy, z dominująca nutą konwalii i jaśminu.

Na zdjęciu : projektantka (2014)

Dzięki Mężowi posiadam od 2 lat ten zapach w mojej kolekcji i bardzo się z tego powodu cieszę. Nawet dokupiłam już drugi „na zapas”. Przypomina mi Diorissimo Christiana Diora, które uwielbiam, ale jest troszkę cięższy w odbiorze. Bardziej amerykański . Na pewno bardzo kobiecy, na pewno też pasuje do kreacji Pani McClintock…

Drugim znanym i wartym uwagi zapachem marki jest Jess, kwiatowa kompozycja z 1995 roku, z dominującymi nutami hiacynta i kwiatu pomarańczy.
Nie miałam okazji poznać wszystkich zapachów marki, ale jak zdążyłam się zorientować chyba wszystkie są w stylu bardzo kobiecym.

Projektantka w 2014 ogłosiła przejście na emeryturę i rozpoczęła zamykanie wszystkich swoich butików.

Może to ostatnia chwila, żeby poznać jej zapachy ?

Judith Leiber – niebanalna marka z ładnymi zapachami

I kolejna marka w Polsce kompletnie nie znana, a warta poznania, choćby ze względu na nietypowość tego co proponuje (niestety tylko bogatym, choć zapachy można kupić w rozsądnej cenie).

Judith Leiber

Judith urodziła się w Budapeszcie, na Węgrzech, gdzie ona i jej rodzina przetrwała II wojnę światową i Holocaust. W 1946 roku wyszła za mąż za Gersona Brooklyna Leibera, amerykańskiego żołnierza pełniącego służbę w Budapeszcie. Po ślubie wyjechali razem do Stanów Zjednoczonych. Judith Leiber przez następne szesnaście lat pracowała dla kilku firm produkujących torebki, by później razem z mężem założyć własną markę w 1963 roku. Szybko firma stała się bardzo modna wśród bogatej części społeczeństwa, a torby pani Leiber stały się na rynku poszukiwane przez coraz większą liczbę klientów.

Judith Leiber zamiłowanie do projektowania toreb przejawiała jeszcze w dzieciństwie, patrząc z zachwytem jak jej ojciec (często podróżujący po świecie) przywoził jej matce kolejne piękne torby i torebki.
Miała wysoce rozwinięte zdolności plastyczne i wyjątkową wyobraźnię.
Postawiła na torebki typowo wieczorowe o fascynujących kształtach i wzornictwie nawiązujących głównie do przyrody.
W swoich projektach korzystała z takich materiałów jak skóry (często bardzo egzotyczne), srebro i kryształy Swarovskiego.
Torebki marki dostępne są w ekskluzywnych firmowych butikach i najbardziej luksusowych domach towarowych…

 

Torebki Judith Leiber znajdują się w zbiorach : Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, Los Angeles County Museum of Art, a nawet w Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie.
Jej torebki nosiły i noszą wielkie gwiazdy ekranu, pierwsze damy ameryki i wiele sławnych osobistości z całego świata.

Torebki Judith Leiber kosztują średnio od 3 do 5 tys. USD.

W celu obniżenia ceny w ostatnich latach marka zaczęła wprowadzać na rynek więcej torebek z jedwabiu.

I tak jak to zazwyczaj bywa, są często kopiowane i podrabiane.

(Projektantka osobiście ceni sobie torebki marek Bottega Veneta i Gucci.)

Judith Leiber jest jedną z najsłynniejszych projektantek specjalizujących się w torebkach typu minaudiere – nazwa pochodzi od francuskiego słowa oznaczającego „być uroczy” .

W 1993 roku firma została sprzedana, pani Leiber pozostała Prezesem i głównym projektantem przez kilka kolejnych lat; później została już tylko konsultantem firmy. Przeszła na emeryturę w 1998 roku.

Razem z mężem otworzyli prywatne muzeum, w którym znajduje się kilkaset najbardziej znanych modeli marki.

Jak każda marka działająca na rynku mody, również Judith Leiber wypuściła własne zapachy. Szkoda, że już po odejściu projektantki z własnej marki.
Stylistyka opakowań nawiązuje do kształtu torebek produkowanych przez markę.

Zapachy są eleganckie, bardzo kobiece. Pasujące do torebek marki i jej pełnego przepychu stylu.

Niedawno dostałam jeden z jej zapachów – orientalny Judith Leiber NIGHT. Zapach słodki, zmysłowy, przeznaczony na specjalne okazje. Osobiście bardzo mi się podoba, a chciałabym jeszcze Judith Leiber TOPAZ.