Stare Domy Perfumeryjne…

Domy Perfumeryjne… Istnieją od 100 czy nawet 200 lat, nadal są na świecie szanowane, różnie układają się ich losy (jakżeby inaczej), wiele z nich jest u nas mało (lub w ogóle) nie znanych…
Czasem ich zapachy bywają dostępne u nas na rynku – albo w internecie albo w perfumeriach specjalizujących się w markach „niszowych”.
Bo te Domy Perfumeryjne to w większości przypadków tzw. „nisza”, tylko z ogromną tradycją i wnosząca swój niewątpliwy wkład w historię światowego perfumiarstwa…
Dlaczego w Polsce są mało popularne lub mało znane?
Bo nasza rodzima perfumeryjna edukacja zaczęła się tak naprawdę w latach 90-tych, kiedy do Polski po latach nieobecności wracały wielkie marki. Przez lata PRL perfumeryjne marzenia większości Polaków zaczynały się i kończyły w Peweksie, gdzie jednak nie było dużego wyboru, a i małe grono społeczeństwa było stać na zakupy w sklepach Pewex. Jeśli już, to kupowało się zapachy marek Coty czy Bourjois po 3,00-5,00 USD. Te zapachy były dostępne dla „mas”… Dlaczego tak twierdzę ? Ponieważ pamiętam, jak średnia pensja w Warszawie na początku lat 90-tych wynosiła (w przeliczeniu) ok. 30 USD (!). Natomiast zapachy luksusowych marek kosztowały w Pewexie 30, 40 czy 60 USD. Nikt nie wydawał swojej miesięcznej pensji na zakup wymarzonego zapachu.

Penhaligons

Dlatego też zdecydowana większość ludzi poznała luksusowe zapachy dopiero z sieciowych perfumerii, które zaczęły się pojawiać się w Polsce pod koniec lat 90-tych i kiedy zmieniły się relacje cenowe a zakup luksusowych perfum zaczął być w zasięgu przeciętnego człowieka. Ale w tych perfumeriach nie ma do tej pory bardzo wielu słynnych marek…
Co więcej, perfumerie sieciowe promują na rynku inny trend… Taki, na którym łatwo i szybko zarobią…Nikt nie zadaje sobie w dzisiejszych czasach trudu, by kształtować gusty czy poszerzać horyzonty potencjalnych klientów…

Ubolewam nad faktem, że to perfumerie sieciowe i wszechobecne reklamy kształtują gusty zapachowe współczesnych 20 i 30 latków…

W zależności od ich kondycji na rynku perfumeryjnym, można zapachy słynnych Domów Perfumeryjnych kupić za małe, średnie lub duże pieniądze…

Ale w większości przypadków na pewno warto je (choćby częściowo) poznać.
Bo to te firmy kreowały modę na określone zapachy, trendy w perfumiarstwie… Kiedyś tworzyły zapachy dla królów, książąt czy słynnych osobistości, obecnie dostępne również „masom”… Ale w większości przypadków nie są masowo dostępne, bo kłóciłoby się to z filozofią tych marek…

Floris – rok powstania 1730
Creed – rok powstania 1760
L.T.Piver – rok powstania 1774
Houbigant – rok powstania 1775
Lubin – rok powstania 1798
E.Coudray – rok powstania 1822
Molinard – rok powstania 1849
Penhaligon’s – rok powstania 1870
D’Orsay – oficjalny rok powstania 1908 (pierwszy zapach stworzony przez hrabiego D’Orsay reaktywowany przez markę pochodzi z 1830!)

for_him

Wielkie marki, wspaniałe kompozycje.
Część zapachów skomponowanych przed wielu laty dalej jest przez marki produkowana, dodatkowo wchodzą na rynek nowe, nieco uwspółcześnione, ale tworzone zgodnie z koncepcją „nie dla masowego odbiorcy”.
Część zapachów przeszła „reformulację”, co jest zrozumiałe, bowiem wiele składników, z których komponowano zapachy przed 50, 100 czy 200 laty jest zwyczajnie nieosiągalnych.
Co cechuje zapachy marek ? Dla mnie wyjątkowość i klimat, którego żadne współczesne marki perfumeryjne powstające obecnie na rynku czy nawet istniejące od 20 czy 30 lat nie osiągną.
I – jak dla mnie – próby osiągnięcia wysokiego pułapu w tej branży za pomocą sztucznie windowanych cen (oraz mega udziwnionych kompozycji) współczesnym „niszówkom” nie pomogą…

Osobiście szanuję ogromnie wszystko, za czym stoi historia i tradycja. Dlatego jeśli sięgam po zapachy „niszowe” to tylko z oferty starych Domów Perfumeryjnych.

ddddd

Reklamy

Perfumy – pasja, hobby, uzależnienie…

Perfumy… Osobiście jestem od nich chyba uzależniona… 🙂

Każdego dnia muszę obejrzeć jakąś część swojej kolekcji, przejrzeć jakąś książkę im poświęconą, sprawdzić, czy w kilku moich ulubionych perfumeriach internetowych nie pojawił się jakiś unikat czy wyjątkowa okazja…  Nie „testuję” zapachów, nie interesują mnie próbki czy odlewki. Kupuję zapachy „w ciemno” bo poznawanie perfum to dla mnie pewnego rodzaju rytuał. Do poznania każdego zapachu musi być odpowiedni moment – czasem jest to już w dniu zakupu, czasem po kilku tygodniach a nawet… latach.

Nie przeszkadza mi fakt, że zapach , który kupiłam jakiś czas temu może mi się nie spodobać. Wtedy będzie stanowił część kolekcji i nie będzie używany. Dla mnie to nie jest problem. Problemem jest, kiedy poznany przeze mnie zapach okazuje się tak piękny, że chcę go dokupić a okazuje się, że przestał już być produkowany/dostępny . Tak też bywa. Gdy używany zapach zaczyna mnie męczyć czy nudzić, odkładam go do pudła i czeka na lepszy czas. Mając ponad 450 pełnowymiarowych butelek raczej się nie nudzę.

Mam nadzieję, że osób z takim podejściem jak moje jest jeszcze kilka bo jak na razie drażni mnie odpowiadanie na pytania : „po co Ci tyle perfum, kiedy Ty to zużyjesz”… A czy ja je muszę zużyć ? Ludzie rozumieją kolekcjonera znaczków czy książek, a nie do końca rozumieją kolekcjonera zapachów. Czy kolekcjoner znaczków zbiera je, żeby naklejać na listy ? Czy kolekcjoner monet będzie je wydawał ?

Pasjonata danej branży cieszy sam fakt posiadania.

Do używania wystarczyłoby mi spokojnie 10-15 butelek. Ale mam wielokrotnie więcej i szalenie mnie to cieszy, a każdą z butelek traktuje prawie jak „członka rodziny” 🙂

 

S.T.Dupont czyli francuskie akcesoria i perfumy

Nie przepadam za zapachami marek , które na siłę włączyły perfumy do swojego asortymentu. Bo co wspólnego z zapachami ma Mercedes Benz, Vespa czy S.T.Dupont ? Odległe dziedziny…Wiele marek z różnych branż rozszerza swoją ofertę o perfumy, bo teraz taka moda. W zasadzie jakby „nie wypada” nie mieć „swoich” perfum w ofercie… Niektórym markom wychodzi to dobrze, innym gorzej. S.T. Dupont na szczęście wstydzić się czego nie ma, choć nie wszystkie zapachy godne są zainteresowania. Fakt, że wśród tych starszych zdarzają się naprawdę fajne. S.T.Dupont pour Femme z 1998 roku, Signature z 2000 roku czy Orazuli z roku 2005. Z męskich też by się coś znalazło 🙂 Choćby S.T.Dupont pour Homme z 1998 roku czy lekki i rześki Essence Pure ICE pour Homme z 2010.

S.D.Dupont nie jest marką jakich wiele… Powstała w 1872 roku we Francji i zasłynęła od początku z wysokiej jakości skórzanych akcesoriów. Przez lata marka wypracowała sobie wysoką pozycję w branży akcesoriów podróżnych powiększając z czasem swój asortyment o zapalniczki, luksusowe pióra czy zegarki.

Ale tyle marek ma wieloletnią tradycję w branży, że po marki typu S.T.Dupont sięgam naprawdę rzadko i nie skupiam się na ich kompozycjach. Jeśli jednak dla kogoś nie ma znaczenia, skąd wywodzi się dana marka, a ważny jest tylko sam zapach, to wśród perfum S.T.Dupont można znaleźć coś ciekawego…

S.T. Dupont pour Femme S.T.Dupont. Szyprowo-kwiatowy zapach z 1998 roku…Kobieca, elegancka kompozycja w bardzo ładnej butelce i jeszcze ładniejszym pudełku. Może się spodobać, na pewno lepsza niż wiele zapachów z perfumerii sieciowych oferowanych w wyższych cenach niż ów S.T.Dupont 🙂

Perfumowa kraina na Facebooku…

Nie lubię mediów społecznościowych, nie znoszę ekshibicjonizmu emocjonalnego, który tam króluje. Nie rozumiem tysięcy selfie wrzucanych na strony, informacji gdzie byliśmy, co jedliśmy i co myślimy.

Ale zechciałam rozpowszechnić mojego bloga i złamałam swoje zasady unikania mediów społecznościowych.

Wszystkich, którzy chcą odwiedzić mnie na FB zapraszam…

Perfumowa kraina na FB – szukaj tutaj :

perfumowakraina

001 (Copy) (1)

Ferrari – samochody i … zapachy

Zapachy Ferrari – teoretycznie nie przepadam za zapachami marek, które nie są związaną z branżą kosmetyczną czy fashion. W ostatnich latach zapanowała moda, że każda marka niekoniecznie w jakiej branży się specjalizuje, musi mieć również własne zapachy.

Zapachy maja marki produkujące artykuły piśmiennicze (Mont Blanc), scyzoryki (Victorinox), skutery (Vespa) czy samochody (Jaguar, Ferrari, Mercedes). Czy to dobra moda ? Moim zdaniem niekoniecznie. Bywa jednak, że czasem robię wyjątek i sięgam po jakiś zapach pochodzący „spoza branży” związanej z modą czy urodą. Dotyczy to zazwyczaj  miniatur, lub małych pojemności, które mogą stanowić element kolekcji, lub mogą być zużyte np. podczas wyjazdu urlopowego. Jak już wspominałam, większe czy mniejsze „miniatury” są doskonałą opcją poznawania zapachów. W przeciwieństwie do tzw. „odlewek”, które tracą szybko swoje właściwości.
Takie buteleczki zapachów (10 ml) marki Ferrari znalazłam niedawno w jednej ze znanych perfumerii internetowych. Cena ok. 11,00 / szt . Można poużywać, albo postawić na półce dla ozdoby. Zapach Radiant Bergamot to zapach „unisex”. Jest naprawdę bardzo uniwersalny i idealnie pasuje na wiosenne i letnie, codzienne okazje. Spokojnie również dla Pań.

Miller Harris – mało znana w Polsce marka niszowa

Miller Harris… to marka niszowa, która powstała kilkanaście lat temu. Nie lubię współczesnych marek. Nie idzie za nimi historia, która zawsze bardzo cenie i szanuję. Idzie za to za nimi „żądza pieniądza”, która w dzisiejszych czasach jest bardzo popularna…
Nic na to nie poradzę, że podchodzę do tematyki zapachów przyglądając się kompozycjom przez pryzmat marek, które je na rynek wprowadzają.

Jeśli w mojej kolekcji znajdują się zapachy współczesnej „niszy” to zazwyczaj jest to przypadek. Okazja cenowa, prezent, albo gwałtowna potrzeba kupienia czegoś nietypowego dla mnie…
Miller Harris to marka brytyjska, dość nowa, ale mająca w swojej ofercie stosunkowo dużo zapachów. Na ten moment ok. 50. Wolałabym 20, ale bardziej przemyślanych… 😉


Zapachy marki mam w kolekcji tylko dlatego, że w bdb cenach trafiłam je w outletowym Tk Maxx. Inaczej nigdy bym się nimi nie zainteresowała. Ładne ? Owszem. Ciekawe ? Na pewno. Warte swojej rynkowej ceny ? Moim zdaniem – nie. Jak większość współczesnych kompozycji.

Są w większości bardzo w stylu „unisex”, za czym ja osobiście nie przepadam. Dla mnie zapachy mają płeć, a marki niszowe zacierają te granice miedzy damskim a męskim aromatem.

Jest jednak jeden zapach, który chciałabym mieć : Noix de Tubereuse z 2003 roku.

Miniaturki perfum vs. „odlewki”…

Od ponad 20 lat kolekcjonuję miniatury. Nie traktuję ich jako egzemplarzy „użytkowych”, ale jako kolekcję. No chyba, że mam je podwójnie. Zatem nie używam swoim miniatur i 90% z nich nawet nie otwierałam. Kiedyś kupno miniatury graniczyło z cudem, w zasadzie można je było kupować jedynie na lotniskach w strefie wolno cłowej. Od kilku lat nie ma jednak już z tym problemu. Oryginalne miniatury są dostępne w prawie każdej perfumerii internetowej , a ich zestawy bywają również w luksusowych perfumeriach sieciowych.
Uważam , że miniatury są doskonałą opcją dla kogoś, kto chce poznać zapach. Są firmowo napełniane, buteleczki są szklane, ich zawartość to od 3 ml do 7,5 ml zatem pozwala na kilkanaście użyć (czasem i więcej). Dodatkowo są niewątpliwym elementem ozdobnym każdej toaletki czy półki. Można je dostać zazwyczaj w cenach od 4,00 do 20,00 PLN za szt. Kupując miniaturę ma się gwarancję zawartego w niej zapachu.

Co z „odlewkami” ? Ja ich nie uznaje w ogóle. Oczywiście wymienianie się „odlewkami” czy zakup „odlewek” umożliwia poznanie większej ilości kompozycji, ale… No właśnie. Nie mamy gwarancji, że zapach wewnątrz pachnie tak samo jak w oryginalnej butelce.
Zapachy przelewane nie mają długiej trwałości. Co więcej, przelewane do plastikowych fiolek z atomizerem szybko zmieniają swój pierwotny zapach. Jeśli dostajemy do przetestowania przechodnią próbkę – darujmy sobie poznawanie z niej zapachu.
Kiedyś obdarowano mnie świeżo odlanymi próbkami zapachów (luksusowych oraz „niszowych”), właśnie do plastikowych atomizerków. Przetrzymałam je bez otwierania miesiąc. To co później zobaczyłam różniło się od tego co widziałam miesiąc wcześniej. Zapachy zmieniły kolor, ulotniły się . Kilka z nich zwyczajnie śmierdziało (a były to próbki zapachów luksusowych).
Zrobiłam próbę sama. Zaopatrzyłam się w kilka pojemniczków z atomizerem. „Przepsikałam” do nich swoje ulubione zapachy i obserwowałam zachowanie płynu w pojemniczkach.
Niezależnie od marki już po 2 tyg. zaczął zmieniać się kolor płynu i jego pojemność. Po upływie miesiąca/półtora wszystkie zapachy pachniały nieco inaczej niż produkt w oryginalnej butelce. Miały również inny kolor.

Dlaczego zdecydowałam się to napisać ? Bo smuci mnie fakt poznawania zapachów z przechodnich próbek. Mam świadomość, że nie wszystkich zapachów można znaleźć miniatury. Ale warto poszukać lub zaryzykować zakup „w ciemno”.
Miniatury mają długą ważność, perfumy wewnątrz zachowują wszystkie swoje właściwości przez lata.

„Odlewki” to półśrodek do poznawania zapachu. Warto nie opierać się w swoich odczuciach na zapachu poznanym z „odlewki” (chyba, że mamy gwarancję, że ma kilka dni). Nasza opinia o kompozycji może być mocno myląca…